TEAMPAGINA VAN HC & FC VICTORIA D3

wedstrijdverslagen

It Giet Oan !

D3 sleept knappe 1-1 uit openingswedstrijd seizoen 2012 (18 februari 2012)

 

Ik was wat later omdat ik me vergist had in het weer. Ik dacht als enige in Holland dat je nog wel even kon schaatsen en had niet opgelet de laatste week. Ik werd wakker met een stevige Elfstedenkoorts en ging uit gewoonte uit bed, trok mijn lange onderbroek aan, schaatsen mee, pet op en naar Loosdrecht. Ik vond het al gek dat er zo weinig verkeer was en had net mijn schaatsen aan toen mijn telefoon overging. “ Ja met Fred, waar blijf je nou?’” Het is toch zeker afgelast vroeg ik terwijl ik het eigenlijk zei”? hoezo man, het dooit al de hele week, It Giet Oan!! Potdonder, en ik kluunde al naar mijn auto om als de wieder weerga op het Jagerspaadje aan te scheuren. 
Met piepende banden schoot ik het parkeerterrein op, miste op een haar na een heel hockeyelftal en spoedde mij naar de bestuurskamer. Ik moest wachten met het invullen van de formulieren omdat mijn counterpart van SDO nog bezig was. Ik sprak ondertussen met een met buurtgenoot en voetbalcoach van de E 1 over het feit dat sommige teams spelers van hogere elftallen laten meedoen. We spraken er nogal verontwaardigd over en ik zag de coach van SDO een beetje bleek wegtrekken. Hij bleef zeer geconcentreerd het wedstrijdformulier invullen en keek schichtig . De slapbak had zelf zo bleek later een spelertje of 7 van de D 1 meegenomen.
Ik liep het veld op, spoorde de mannen nog wat aan, en iemand zei inderdaad “ ze hebben 7 man van de D1” .Ik riep heldhaftig: “ Nou en , volle bak dan, laat zien dat je het kan” . En de mannen hadden dit keer geluisterd dat bleek in ieder geval na 60 minuten.

Spanning en sensatie, inzet en halve missers, paal, lat, paal, hele missers, kopballen, elleboogjes, slidings, vallen, opstaan en een onvervalste pengel, het kon niet op zo aan het begin van 2012. Ik genoot aan de kant, zocht bij ernstige spanning wat troost bij Hans Bijlsma en kwam gelukkig de wedstrijd door. Mijn hart klopte alsof ik twee keer de Holland Venetie tocht had geschaatst. Mijn voeten en vooral mijn handen waren koud maar van binnen gloeide ik.

We kwamen in de eerste helft wat ongelukkig op 0 –1. Niels en Ralph hadden de kansen op 1-1 maar de keeper en paal stonden in de weg. Gelukkig kreeg Hessel het op zijn heupen en werd onderuit gehaald. De terechte pengel werd door Niels op Neeskens-achtige wijze ingeschoten. Het deed mij sterk denken aan de pengel tegen Duitsland in de 5 e minuut van de dramatische finale. Kortom met de rust 1-1 en een steeds beter voetballend Victoria. Basten had het zwaar tegen de zeer goede spits maar wist hem redelijk in bedwang te houden. Het eindresultaat telt en de man heeft niet gescoord. Je ziet dat Jan en Basten steeds beter elkaar helpen en aanvullen en de zaak achter dicht hielden.

De 2e helft was een zware strijd. SDO werd steeds sterker en we hadden regelmatig enig geluk. Met kunst en vliegwerk hielden onze verdedigers en Sybren de boel tegen. Daan verdient een bijzondere vermelding want hij speelde als een beer. Top!

We kregen nog wel een paar uit allen maar het wilde niet lukken. Niels kreeg in de laatste minuut nog de kans maar de goede keeper stond erg goed opgesteld en pakte het harde schot.

Ik ben trots en ik ben opgelucht. Ik zie een steeds steviger team waarin iedereen zijn steentje bijdraagt!! Super. Nu even vakantie en dan gaan we weer . Ik heb er zin in en Fred ook. Hij waarschuwde al voor de woensdag training. Dat gaat er stevig aan toe, conditie opbouwen voor de komende weken. Aan de bak, IT IS OAN !!

 

Uw Coach