• Een half jaartje bikkelen

    Rik Lang­hout heeft het even druk de ko­men­de tijd. De stu­dent be­drijfs­kun­de MER (ma­na­ge­ment, eco­no­mie en recht) loopt lan­ge da­gen sta­ge bij Hel­lo Fresh, traint drie keer per week de jon­gens on­der 11 bij Vic­to­ria én traint en speelt bij het eer­ste van de Hil­ver­sum­se voet­bal­club, die als kam­pi­oen van de der­de klas­se ko­men­de za­ter­dag weer een ni­veau­tje ho­ger af­trapt. „Het zijn lan­ge da­gen, het wordt een half jaar­tje bik­ke­len. Maar daar­na kan ik weer het stu­den­ten­le­ven in”, lacht de aan­val­ler.
    Het ech­te werk gaat za­ter­dag be­gin­nen voor Vic­to­ria, uit bij FC Al­me­re. Op de be­ker kan het elf­tal met te­vre­den­heid te­rug­kij­ken, want het plaatste zich voor de knock-out­fa­se. En dat in een pou­le met eer­ste- en twee­de­klas­sers. „De com­pe­ti­tie staat ui­ter­aard voor­op, dan gaat het echt be­gin­nen. De be­ker was voor­al nut­tig om ons te kun­nen me­ten met an­de­re clubs, om te zien waar we staan. En dat we door zijn is so­wie­so mooi. Je zag vo­rig jaar bij Al­ti­us hoe leuk dat kan wor­den.”

    Bij Al­ti­us zet­ten Lang­hout zijn eer­ste pas­sen op het voet­bal­veld. Zijn va­der Mar­tin was er zijn trai­ner. Na de F-jes en E-tjes daar werd hij op­ge­pikt door FC Utrecht, waar hij zes jaar voet­bal­de in de jeugd. „Ik was net niet goed ge­noe­g\", merk­te hij. „Ik speel­de al­tijd wel in de ba­sis, maar op een ge­ge­ven mo­ment kwam er een jon­gen bij op de­zelf­de po­si­tie als ik, de num­mer tien. En ik zag dat hij drie keer be­ter was dan ik.”

    Hij be­sloot bij Vic­to­ria te gaan voet­bal­len in de A-ju­ni­o­ren, waar al­le­maal klas­ge­no­ten van de mid­del­ba­re school speel­den. „Het voel­de echt als een vrien­den­team.” Maar het eer­ste elf­tal trok hem ook wel en in de eind­fa­se van het sei­zoen in de vier­de klas­se kreeg Lang­hout veel speel­tijd. Hij was er­bij toen Vic­to­ria het kam­pi­oen­schap ver­speel­de, maar ook toen het ver­vol­gens via de na­com­pe­ti­tie als­nog pro­mo­tie af­dwong. \"Ge­luk­kig maar, want ik zat wel te twij­fe­len of ik nog een jaar vier­de klas­se wil­de spe­len.”

    In de der­de klas­se werd Lang­hout vo­rig sei­zoen een vas­te waar­de bij Vic­to­ria, dat met­een door­stoot­te en over­tui­gend de ti­tel pak­te. „Dat had ik niet di­rect ver­wacht, al wist ik wel dat we een sterk team had­den en naar­ma­te het sei­zoen vor­der­de voel­de je dat we echt flink groei­den.”

    Wat de Hil­ver­sum­mer be­treft, is het eind van de Vic­to­ri­aan­se op­mars nog niet in zicht. „De oe­fen- en be­ker­wed­strij­den tot nu toe ge­ven een goed ge­voel. Maar ik heb ook ge­merkt dat het ni­veau een stuk pit­ti­ger is. Mis­schien wordt het te­gen de­gra­da­tie strij­den, mis­schien kun­nen we toch weer ver­ras­sen. Het zal moe­ten blij­ken.”

    Een sce­na­rio à la SDO, dat op zon­dag in een paar jaar tijd op­klom van de on­der­ste re­gi­o­nen tot in­mid­dels voor het der­de jaar op rij hoofd­klas­se, sluit Lang­hout niet uit bij Vic­to­ria. Ook een club met veel 'ei­gen' jon­gens. „De jeugd speelt hoog, de A1 zit in de der­de di­vi­sie. Van elke lich­ting slui­ten er vier tot vijf jon­gens aan bij de se­lec­tie en met nog wat spe­lers van bui­ten­af krij­gen we een steeds leu­ke­re groep. Op elke po­si­tie heb­ben we nu meer­de­re goe­de spe­lers. Als er jon­gens weg­val­len door bles­su­res of schor­sin­gen, wor­den we er niet min­der op.”