• Olympia 12-1 – Victoria 12 – 2: 4-1

    Zaterdag 28 oktober 2017

    Tsja. Wat zal ik nu weer eens schrijven over déze wedstrijd ? Dit was er eentje waarvan je zegt; ‘daar word nog lang over nagepraat’....... Dat wat ik voor me zag gebeuren, tart eigenlijk elke beschrijving. Zoiets heb ik, zeker in deze leeftijdscategorie, nog nooit eerder gezien….. En nee, ik ben er helemaal niet van om naar anderen te kijken of wijzen, laat staan diegene de ‘schuld’ te geven van wat dan ook. Maar in dit geval waren twee momenten vroeg in de wedstrijd zó cruciaal voor het verloop van de wedstrijd, dat ik er dit keer gewoonweg niet omheen kan.

    Er gebeurde zo verschrikkelijk veel dat het lastig zal zijn een hel e precieze reconstructie te maken. Maar vooral ook voor diegene die er níet bij waren, zal ik een poging wagen. En ik stel voor dat iedereen het leest, omdat iedereen uiteindelijk kan leren van wat er vanochtend aan het Kininelaantje in Hilversum gebeurde; niet alleen de spelers, maar ook ouders, coaches en begeleiding. Wijzelf dus. Al gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat dat vooral ook geldt voor de tegenstander(s) van vandaag.

    Een tegenstander uit dezelfde stad (of is Hilversum nou toch een dorp, ik weet dat nooit zo goed….), een echte stadsderby dus. En daar zijn er in het verleden al een hoop van uitgevochten, tussen Olympia en Victoria. Het karakteristieke groen-rood-witte tenue tegen het traditionele blauw-wit.
    Een duel aan het einde van de herfstvakantie, wat voor ons team betekende dat er een paar niet waren; Menko, Willem en Jort Jager. Die werden vervangen door Roemer, Joran, Senna en keeper Lukas. Waarvoor dank !
    En dus waren we alsnog op volle sterkte. Om precies 10.30 floot de jonge scheidsrechter voor de aftrap. Het veld (met echt gewoon gras) lag er perfect bij. Alle ingrediënten leken aanwezig voor een mooi voetbalpotje. Voor de toeschouwers was het windje iets te fris en de temperatuur iets te laag, maar omdat Victoria erg sterk aan de wedstrijd begon, werd dat naar de achtergrond gedrukt. Al snel greep Victoria het initiatief en probeerde de eerste aanvallen op te zetten. Ook werd meteen duidelijk dat Olympia het in eerste instantie moest hebben van hun fysieke kracht. De eerste grote kans voor Victoria diende zich binnen vijf minuten aan. Sem heroverde de bal aan de rechterkant, Casper nam over en verplaatste de bal naar het midden van het veld, waar Kasper kon opendraaien om vervolgens met een diepe pass door het midden Jort (W) op snelheid weg te sturen. Het schot dat erop volgde, stuitte op de keeper. Het visitekaartje was afgegeven. En niet veel later een aanval vanaf links, waar Jip de bal vrijspeelde en keurig breed legde. De speler met een neusje voor doelpunten stond vrij om in te schieten en deed dat dan ook keurig; 0-1 door Daniel (L).

    Victoria voetbalde er vervolgens vrolijk op los. Vooralsnog geen vuiltje aan de lucht. Een nieuwe aanval vanaf de rechterkant leidde de 0-2 in. Tot de scheidsrechter (op appèl van wie eigenlijk ?) floot voor een strafschop. Voor vermeend hands. Verwarring alom. Zeker toen niet duidelijk werd waar de grensrechter (aan Olympiaanse zijde) voor had gevlagd, en toen de coach van Olympia zich er ook nog mee ging bemoeien. Inmiddels was de arme, jonge scheidsrechter zó in de war, dat ie niet meer precies wist wat te doen. Een ‘zekere andere meneer ‘ die langs de kant stond, ging zich er nu ook mee bemoeien. En na een tijdje pakte de scheids de bal en besloot over te gaan tot een stuiterbal op 2 meter van de goal……?! Geen doelpunt dus. En geen strafschop. Victoria stond perplex en vergat voor even waar het was, en wat het aan het doen was. Niet veel later lag de bal zomaar aan de andere kant in het doel. Door een ongelukkig eigen doelpunt van Daniel (B) kwam Olympia onverdiend langszij. Maarrr; onze alleskunner Ralf, die maar weer eens de vlag ter hand had genomen, had even daarvoor voor buitenspel gevlagd. De scheidsrechter zag dat en; vrije bal voor Victoria. Verder voetballen, de stand blijft 0-1. Maar voor Victoria goed en wel kon doorgaan met haar goede spel, reageerde ‘de kant’ weer. Eerst wederom de coach. En in zijn kielzog diezelfde ‘zekere andere meneer’….. Na wat onhandig heen en weer gedoe besloot de, ik zeg het nog maar een keer, jonge en onervaren scheids (ik denk een jaar of 15/16 ? helemaal niet erg overigens) dat het toch een doelpunt was….1-1. Ongeloof was af te lezen op alle Victoriaanse gezichten.

    Uw ‘verslaggever’ ging zelf maar even (rustig) navraag doen bij ‘die ene meneer’. Hoe dit toch allemaal kon gebeuren……? Hoe het kan dat door tussenkomst van coach(es) en hemzelf de scheidsrechter tot twee keer toe een hele cruciale beslissing omdraait ? Hij moest niet veel hebben van mijn vraag, en dreigde meteen met het ‘feit’ dat ie (ook) van de KNVB was. En dat hij de scheidsrechter, die in opleiding was, ‘begeleidde’. ‘Prima’, zei ik nog, maar ik kon me niet voorstellen dat het de bedoeling was de beslissingen van de scheidsrechter nog tíjdens het duel te evalueren met hem. En erger nog, ook nog eens terug te draaien. Hij stamelde nog wat, kwam niet helemaal uit z’n woorden en maakte zich snel uit de voeten……

    Ondertussen ging het spel verder maar het wedstrijdbeeld was een totaal andere. Daar waar Victoria in het eerste kwartier heer en meester was, de wedstrijd compleet controleerde, op een 2-0 voorsprong had moeten staan, was het nu volledig de kluts kwijt en voetbalde Olympia er ineens vrolijk op los. Zoveel onrecht kon de ploeg niet aan, en Olympia kwam daardoor zelfs op een voorsprong door een hoog schot, dat door keeper Lucas niet goed genoeg kon worden verwerkt; 2-1. In de rust verwoordde grensrechter Ralf het goed richting scheidsrechter en z’n begeleider. Geen probleem als er fouten worden gemaakt. Dat doet een scheidsrechter, een grensrechter, een speler, een coach. Ieder mens maakt fouten. Maar laat het spel het spel. En kom er niet tussen vanaf de zijlijn. Klare taal. Maar aan dovemans oren gericht, bleek in de tweede helft. De eerlijkheid gebied te zeggen dat Olympia langzamerhand beter ging voetballen, en het lukte Victoria niet meer om het niveau van het eerste kwartier te terug te halen. Zonde, maar waar. In plaats daarvan werd het vooral duwen, trekken, en soms schoppen. Geen fraai beeld. Het geklungel van de scheidsrechter ging vrolijk verder. En zo streed Victoria een kansloze, ongelijke strijd. Nog twee tegendoelpunten waren het gevolg, maar het leed was al geschied. Teleurgesteld liep Victoria van het veld. Deze nederlaag was onnodig. En zeer onverdiend.

    Tsja, en wat zijn dan de lessen die we hier uit kunnen trekken ? Dat sport emotie is ? Zeker. Dat we moeten leren omgaan met tegenslag, zowel in als buiten het veld (coaches, ouders, ‘verslaggevers’) ? Zeker, ook dat. Als je een écht, hecht en sterk team wilt zijn, moeten we, met welke tegenslag we ook te maken krijgen, proberen om te gaan. En dat proberen om te zetten in iets positiefs. Er kracht en motivatie uit putten door nóg beter te gaan spelen, nóg harder te gaan werken.
    Zonder dat we ons laten afleiden door een scheidsrechter, een coach van de tegenstander, de spelers op het veld of wie dan ook. Zodat we alle energie en aandacht die we hebben in ons eigen spel kunnen stoppen.
    Want vergeet niet jongens; jullie kunnen heel goed en leuk voetballen. En jullie kunnen nóg beter worden. En zoals jullie die eerste 15 minuten speelden, was een genot om naar te kijken. En zonder al dat gedoe was de uitslag een hele andere geweest. Jammer, maar helaas. Jullie konden er in ieder geval niet veel aan doen. En troost je met de gedachte dat je van zo’n tegenslag op lange termijn meer leert dan van een 8-1 overwinning, en dat had vandaag zo maar kunnen gebeuren. Als……
    Het app-verkeer tussen de fans van Victoria 12-2 kwam dit keer pas ná het duel op gang. Tijdens de wedstrijd was daar door de hectiek helemaal geen tijd voor…;). Max verontschuldigde zich nog voor z’n reactie, maar als ook al in de apps gememoreerd; Max, je bent een fantastische, jonge, coach, die opkomt voor z’n spelers. En ook voor jou is dit een leerzame wedstrijd geweest. Hoe ga ik met dit soort incidenten om en wat doe ik met m’n team om ze weer in de juiste (voetbal)mood te brengen…..?

    Kortom; mooie lesstof. Voor iedereen. De conclusie; de volwassenen drukten vandaag helaas een negatieve stempel op wat eigenlijk een leuk spelletje van en door de kinderen hoort te zijn. Dus, ook weer voor iedereen; kijk vooral eerst naar jezelf. En naar je eigen team. En bedenk wat je de volgende keer, in een vergelijkbare situatie, anders of beter kunt doen. Als we dat met z’n allen kunnen opbrengen, zal je zien dat je groeit. Als speler. Als team. Als coach. Als ouder. Als ‘verslaggever’…….
    Nu maar hopen dat ze dat bij Olympia ook doen…..
    Voor nu; Houdt Steeds Tezamen.

    Jurgen