• Victoria O12-2 - Laren O12-1: 3 - 5 (Competitie)

    Zaterdag 25 november 2017. Iets voor 14.00u. Veld 2. De zon en de warmte zijn ver weg. En toch staan er weer vele ouders langs de lijn om de verrichtingen van hun sterren te aanschouwen. Dit keer voor een duel met de leeftijdsgenoten van Laren. Traditioneel een lastige tegenstander, zou ik haast zeggen. Victoria begint moeizaam aan de wedstrijd. Het wil wel, maar het kan niet, zo lijkt het. Navraag in de rust op de ‘vrouwentribune’ levert de volgende analyse op; rommelig, fel, hard. Rake typeringen voor een eerste helft met weinig hoogtepunten. Er is weinig overleg, weinig samenspel. Misschien ook wel voor een (groot?) deel de verdienste van Laren, dat feller is, overtuigender in de duels en meer wil uitstraalt dan Victoria. En dan wordt het lastig voetballen. Zo ontstaat er een toch ook een boeiend gevecht dat zich vooral op het middenveld afspeelt.

    Door een paar tactische wissels van coach Max creëert Victoria meer ruimte voor zichzelf in de laatste tien minuten van de eerste helft. Daar vloeien dan vervolgens een paar kansen uit voort. Eentje daarvan benut Jort (W) en daarmee komen onze jongens eigenlijk niet eens op een onverdiende voorsprong. Die alweer heel snel in gevaar komt, omdat Laren een vrije trap krijgt op zo’n 25 meter van het doel, maar keeper Matteo strekt zich tot het maximale uit, en stompt de hoge en harde bal knap uit zijn goal. 1-0 met rust derhalve.

    Ik weet niet precies wat coach Max de jongens heeft meegegeven in de rust, maar echt tevreden kon ie niet zijn. Opvallend was wel dat Victoria er meteen na de hervatting vol op ging, meer felheid aan de dag legde, en dus ook sneller gevaarlijker werd. Er is nog geen minuut verstreken of Jort (W) zet goed door op links, soloot langs een paar spelers en op de achterlijn legt ie net op tijd en keurig af op de mee gesnelde Kasper, die de bal voor het intikken heeft; 2-0 ! Dit zou weleens een hele mooie middag voor 12-2 kunnen worden, denk je dan langs de kant. Een verdiend plekje bij de Top 5…..

    De opleving is helaas van korte duur. Het rommelige spel komt terug. Laren voelt dat perfect aan en schakelt nog een tandje bij. Victoria is net te laat bij iedere bal en tegenstander, en loopt meer tegen zichzelf te voetballen dan tegen de tegenstander. Als die er fel op zit, moet jij sneller handelen. En dat blijkt lastig vandaag. Laren wordt gevaarlijker en bij één van de uitbraken scoren ze de anschlusstreffer. De druk van Laren, dat er weer in gelooft, wordt groter en groter en even later bij een duel in de 16 gaat een Laren-speler neer. Wat er precies gebeurde, kon ik van die afstand niet zien. Wat wel opvallend was, is dat de scheidsrechter op zn minst 10 sekonden niets deed, totdat de coach van Laren om een strafschop schreeuwde. En prompt lag de bal op de stip; 2-2….. Victoria is helemaal van slag en dan zie je het onheil op je afkomen.

    De onzekerheid neemt toe, en Laren drukt door en komt na een prachtig afstandsschot van een 2-0 achterstand op 3-2 voor…. Victoria probeert nog één keer de rug te rechten, maar het blijft bij een paar kansjes, zonder goals…. Laren is los en soleert met gemak door de verdediging en scoort nog 2 keer. Gelukkig is het slotakkoord wel voor Victoria. Matteo stuurt met een mooie pass Jip de diepte in op rechts en die rondt met een beheerst schot langs de keer af. Eindstand 3-5. De teleurstelling bij spelers, coach en toeschouwers is groot. Begrijpelijk. Het is niet de eerste keer dit seizoen dat er iets in de wedstrijd gebeurt (terecht of onterecht) dat het team uit evenwicht brengt.

    Waardoor (de controle over) de wedstrijd ineens verloren gaat. Laten we het op pech houden. De potentie is absoluut aanwezig en onze jongens kunnen goed voetballen. Dat hebben ze al vaker laten zien. En toch zijn er nog wel wat leermomentjes, als ik zo vrij mag zijn. Zo is het van groot belang dat je met tegenslag leert om te gaan. Dat je elkaar, als dat gebeurt, niet de schuld geeft of verwijten over en weer maakt, maar dat je elkaar steunt, en een echt team bent. Pas dan ga je ook dit soort wedstrijden winnen. En als je verliest, op welke manier dan ook, dan geef je na de wedstrijd de tegenstander een hand. En als het even kan de scheidsrechter ook. Of ze nou irritant zijn of niet. En zeg je tegen je medespelers; jammer jongens, volgende keer beter.

    Nogmaals, jullie kunnen heel goed voetballen. En overwinningen komen er nog genoeg. Het leuke van zo’n competitie is dat je de tegenstanders nog een keer krijgt……..Ik heb in ieder geval al vier revanche-wedstrijdjes genoteerd……;)
    Op naar volgende week.

    Hup Victoria !

    Houdt Steeds Tezamen.

    Jurgen