• Victoria JO19-3 verpulvert ’S Graveland JO 19-3; 9-2 !! Hond op de bank en Paul wordt ingewerkt.

    Ik reed terug uit ‘Graveland’ en moest tien minuten wachten bij het stoplicht om rechtsaf de weg op te draaien richting Loosdrecht. Dat is normaal nooit zo. Wel een beetje kinderachtig om dan gelijk de aan de knoppen te draaien en ons zo terug te pakken. Eigenlijk vind ik het ook wel grappig. Als je de ‘chef stoplichten’ in je bestuur hebt dan is het wel mooi dat je dat doet. Ik hou er eigenlijk wel van. Ik zie die man zo zitten, zo die Victoriaan zal ik eens even te grazen nemen. Even bellen en geregeld.

    Ik hou zo van voetbal op zaterdag en zeker met de boys van JO19-3 dat ik ondanks dat mijn zoon helemaal niet meer speelt dacht ik ga eens even lekker ouderwets kijken. De zon scheen , mijn vrouw wilde mee en ze hebben daar hele lekkere tosti’s. Nou veel meer redenen heb ik niet nodig om naar een lekkere pot voetbal te gaan kijken. En getooid met zonnebril liepen we het veld op. Ik zag Hans en Paul bij de bank en ik vroeg me af waarom Paul zo onrustig was. Het schijnt dat hij al weken door Hans wordt ingewerkt. Hans gaat namelijk Down Under. Hij gaat eens lekker 5 weken ouderwets door Australie rondtrekken. Paul is de man om het over te nemen voor deze toch wel wat uit de hand gelopen vakantie. Hans neemt het zekere voor het onzekere en probeert Paul goed in te voeren. In hoe het allemaal moet en in zijn werk gaat. Nu snap ik ook waarom Paul zijn baard heeft laten staan. Hij wilde ook qua imago klaar zijn voor deze taak. Er ligt natuurlijk enorm veel druk op zijn schouders. Hans was en is natuurlijk erg succesvol. Al jaren. Hij werd in die jaren weleens vervangen maar altijd door een nog succesvollere coach. Er was er in ieder geval eentje, als ik me het goed herinner, die ongeslagen en zonder puntverlies de wedstrijdjes die hij moest overnemen won en ‘en passant’ de landelijke beker mee naar huis nam. Met drie vingers in zijn neus, zo gaat het gerucht. Hup Paul Hup, ja kan het.
    En maak je maar niet al te druk of je nou in de 24ste minuut of in de 31ste moet wisselen, dat is echt niet belangrijk. Ik weet dat jij iemand bent van ‘eerlijkheid and fair share’ maar in het huidige topvoetbal komt het daar niet op aan. Het gaat om tactiek, spelsystemen en een gezonde dosis ‘ we hebben er zin an ‘. Dan komt ‘t goed.
    Ik moet zeggen vandaag was het bij vlagen heel goed, echt het leek soms of ik het Ajax van nu zag. Simpel snel & vaardig combinerend, diepgaande mensen die beschikken over een voorzet en dan loopt er zo nu en dan iemand tegen aan. In dit geval was dat vooral Silas die als , ik ben even de naam kwijt van een oudere Deense spits die vroeger in het nationale team speelde ?, zijn goaltjes pakte. Ze heten meestal iets van Eriksen in dat land dus dat zal het wel geweest zijn. Ik bedoel niet Christian Eriksen, die kennen we ook maar daar doet Silas mij niet aan denken.
    Die Christian Eriksen overigens zou zo maar eens in de voetsporen van Frenkie de Jong kunnen treden als hij zo doorgaat.

    Het swingde dus vanaf het begin maar zoals altijd als teams die te snel voorkomen kwam er ook de klad in. De klad in als in slordig en onnodig. Het had eigenlijk maar een haar gescheeld of ‘s Graveland had de voorsprong genomen. Sjoerd , die overigens indrukwekkend speelde, werd er 1 keer volledig uit gelopen en het was dat Melle nog kon redden. Als dan enzo hadden we een hele andere wedstrijd kunnen hebben. Denk ik het overigens niet maar toch. Ook in de tweede helft waren we wat slordig en daarom werd het 9-2. 16-4 had ook gekund als we wat meer accuratesse hadden getoond en als Melle niet op goal had gestaan. Hij zweefde….. dat zei Paul ……ik dacht zweefde wat klinkt dat gek………hij zwoof klinkt nog gekker………… als een Michael Jordan in zijn beste dagen…. I believe I can fly……….nou ja Jan van Beveren op zijn minst.
    Martijn dacht I cannot fly but I can let the ball fly en dat deed hij. Hij gaf op formidabele wijze voor en scoorde. Die dingen gaan meetal niet direct samen maar hier wel. Net zo goed als we Melle & Jelle hebben.
    Ik heb beloofd aan Paul om het niet te hebben over vorige week. Ik was er wel in de Johan Cruijff Arena om te zien hoe Ajax kat en muis speelde met de mannen uit 010. De mannen , dat wilde ze in ieder geval proberen te zijn. Maar ze verwarden een paar zaken. Mannelijkheid is niet keihard zijn. Mannelijkheid is niet schop maar wat raak. Mannelijkheid is sterk en stevig maar juist niet agressief. Mannelijkheid is een goede aftershave maar niet overdadig. Niet dat je denkt welke Harpic Spray heeft hij op als er een man de kamer binnenkomt. Nee, dat je als je even wat dichter bij een of je eigen vrouw komt dat ze zegt ‘goh wat ruik jij lekker’. En als je met je vrouw in de Arena een paar zotten tegenkomt en je dan zegt kom maar schat, no worries, en je kijkt de relschoppertjes aan en je ziet ze denken ik ga maar weg. Je zou ze ook even flink aan kunnen pakken maar dat is plan B, als je vrouw weg is of even niet kijkt.
    Kat en muis, kent u dat spel, best een sneu spelletje. Een beetje zoals je katten ziet spelen met muizen. Nog een keer zwaaien met die muis, staart in de bek, maar nog niet doorbijten. Dat is het laat ze nog even in de waan spelletje. We hopen de volgende keer op iets meer Feyenoord, ik heb het vorig jaar al gezegd je bent veel te afhankelijk van El Ahmadi. En die is weg, en Clasie is bij lange na niet een El Ahmadi. Verkeerd ingekocht. Maar goed Hans is in ieder geval terug voor de Bekerfinale, hij heeft al kaarten, en gaat dromend in Australie hopen op herstel.

    Het werd 2-9. Silas scoorde 5 keer, Benjamin op zeker 1 keer, Marnix ook 1 keer, Martijn zoals gezegd, zeker voor de hond op de bank, die kon die goal heel goed zien, precies in zijn kijkrichting, Ralph denk ik en Marnix nog een keer. Voorafgaand aan die goal hoorde je heel lang iemand roepen NU ,NU ,NU, dat was Marnix.
    En dat klopt het opgeteld niet meer dus het was ongeveer zoiets.
    Marnix en Ralph hebben overigens hele bruine benen is mij opgevallen. Zouden die soms een zonnebankie pakken en dan hun hoofd afdekken met een handdoek. Nee alleen de benen dat is genoeg. Of zouden ze zich insmeren met een bruin zonder zon dingetje. Ik weet het niet maar t viel me op.

    Het viel me ook op dat er weer heel veel ouders waren en dat maakt zo gezellig. Daarom kom je. Ja ook voor het voetbal maar vooral voor de combinatie. Cees kwam ook nog even aanwippen, hij had zijn dansschoenen nog aan maar dat was voor een klein halfuurtje prima te doen.

    Na twee tosti’s in de rust en een bakkie met Fred gingen we na de wedstrijd direct huiswaarts. Dat is gek. Je hoeft je zoon niet meer mee te nemen. Dus je denkt snel naar huis, ook lekker. Maar ja dan die stoplichten en dus maakt het allemaal op het eind niets meer uit. En dat is ook zo lieve mensen. Op het eind maakt t niets meer uit.

    Vanaf de Zijlijn,

    Chris

    PS : Hansi veel plezier daar en ik hou wel een oogje in het zeil, no worries mate !




Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com