• Winst Veteranen in Utrecht

    Hercules – Victoria 3-4 (3 november 2018)
    Wat er aan voorafging…
    In oktober 2017 speelde Victoria thuis tegen Hercules en ging er af met 2 – 8. Ik weet het nog als de dag van gisteren… Een week geleden beet Victoria in het stof bij het treffen tegen 125 - jaargenoot HBS… Een trauma is niet ver weg… Ruim een jaar later, zaterdag 3 november 2018, uit tegen Hercules ziet Bas de G. tegen de wedstrijd op. Hij heeft er weinig vertrouwen in. Een nulletje of vijf zou het wel worden dacht hij…
    Donderdag was al bekend dat onder meer Hans de L., Michiel van B., Maarten S. en Hans P. er niet zouden zijn. Vrijdag moest Raymond het loodje leggen… figuurlijk dan natuurlijk… Al met al nou niet een voorbereiding waar je blij van wordt…
    Kantine en kleedkamer…
    In de bomvolle, rumoerige, van slechte akoestiek voorziene, kantine schoten de ogen van William onrustig heen en weer bij het tellen van zijn spelers. Cees was druk met zijn telefoon en Michiel was druk bezig om van de snelweg af te komen… Kortom het technisch hart had alles onder controle…
    Met de teruggekeerde Chris in het doel en voor hem Bas, Sylvec, JeanMarc en Martijn was de achterhoede op oorlogssterkte. Midden: Jeroen M., Igor, Djerry en Ruben. Voor: Jeroen S. en Odin. Op de bank: Matthijs, Ed, Cor, William en Cees. Opdracht: in ieder geval een debacle zoals vorige week te voorkomen!
    Wedstrijd…
    Met die gedachte in het achterhoofd werd van meet af aan Hercules stevig en systematisch aan banden gelegd. Klinkt mooier dan het was, want er waren zeker de nodige slordigheden in het spel en steekpasjes, die nooit aankwamen… Het was Jeroen S., die op links langs de zijlijn, om zijn as draaiend, een Herculaan zijn hielen liet zien. Om er vervolgens, als een opgewonden giraf, op snelheid van door te gaan en alleen voor de keeper, twee keer te dreigen met schieten, alvorens de doelman links te passeren (0-1).
    Goed voorbeeld doet volgen zou je zeggen. Ook Ruben verscheen alleen voor de keeper maar zijn poging strandde in de handen van de keeper. Hercules liet zich inmiddels niet onbetuigd en benauwde ogenblikken voor het Victoria doel braken aan. JeanMarc wist gelukkig raad met de bal en kon die langs de goede kant van de paal wegwerken. Daarna onnodig balverlies bij de 16 en een voorzet van Hercules, die makkelijk kon worden ingetikt (1-1).
    Victoria gaf geen krimp en bleef vanuit de verdediging compact spelen met slimme Sylvec en soevereine Bas. Ineens was Jeroen S. er weer. Weggestuurd door het midden, door ik dacht Djerry, ging hij op het doel af en pareerde met zijn lichaam slim een schouderduw! Hij bleef zelf in balans en rondde koel af (1-2).
    De druk van Hercules bleef in de 2e helft onverminderd groot maar Chris stak in een bloedvorm. Met Matthijs voor JeanMarc en Ed voor Odin werd het “werken, werken, werken” volgens Jeroen M. Dat was ook hard nodig want Hercules liet het er niet bij zitten. De pressie werd groter en de uitblinkende aanvoerder Bas moest zijn toevlucht nemen tot een wel heel flinke schouderduw. De toch niet kleine man kegelde spontaan tegen het gras… Panel. “Man of the match” Chris plukte de panel geroutineerd uit de linkerhoek. Cruciaal zou later blijken. De overijverige, fysiek spelende Utrechters verhoogden het tempo, maar verkeken zich op een van de counters en de vrijstaande Ed. Hij bedacht zich geen seconde en deed wat er van hem verwacht werd… (1-3). Het was weer via een counter, dat Jeroen M, Jeroen S in stelling bracht. Hij zag vanuit zijn ooghoek de opkomende Ruben, die zijn kans rook en de keeper kansloos liet... (1-4). Leeg gespeeld liet hij zich wat later vervangen door Odin. Het spel werd harder en nr. 13 van de Domstadspelers moest wegens in de rug lopen van Igor terecht 5 minuten aan de kant op een houtje bijten. Het blijft toch een ongeluksgetal…
    Door onvoldoende wegwerken kwam ineens ruimte voor Hercules en moest Chris het antwoord schuldig blijven op een diagonaal schot (2-4). Er begon toen toch iets te knagen. Het zou toch niet. Ook Jeroen M. kon 5 minuten naar de kant. De scheids kon zijn beleefde opmerking over zijn eigen grove taalgebruik niet waarderen en Jeroen kon vervolgens zelf naar de kant… Met 10 man even verder.
    De nieuwe scheids had er zin en gaf een vrije trap. In de muur een handsbal. Consequent: een panel. Dit keer had Chris geen antwoord (3-4). Tergend langzaam verliep de tijd maar Victoria hield stand met een onvermoeibare Martijn, die bewees dat hij ook goed kan koppen… Een laatste vrije schop in de blessuretijd maar ook die trof geen doel. Hadden we nu gewonnen. Ja hoor! En dat was te merken in de kleedkamer…
    Cor Winkel
Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com