• NAAR DE FINALE !!!!!!! Victoria - HFC JO19 BEKER 2-1


    De hele week is iedereen al gespannen. Gaat het ons weer lukken ? Twee jaar geleden wonnen we de finale en namen de Dennenappel mee naar het Jagerspaadje. Toen kwamen we om een uur of 19 aan met de bus bij Victoria. Toen waren er net de huldigingen van de kampioenen gaande en wij werden ontvangen met ‘ We are The Champions “. De mannen op het terras , iedereen juichen en zij lekker bier drinken.
    Het lijkt weer te kunnen. In de woorden van Ten Hag, ‘ we zijn zo ver gekomen maar het is nu tijd om de prijzen te pakken ‘. En zo gingen onze jongens het veld in. Het mes tussen de tanden. Ik zag een spirit bij een ieder die fenomenaal was. Ze hadden allemaal zoiets van “ Die bus moet er weer staan “ , “ we gaan weer voor een beker, de echte ‘ !!
    Alle ouders, grootouders, broertjes en vriendjes en vriendinnetjes waren er. En ik. Ik ben natuurlijk de grootste vriend van dit elftal. Mijn zoon moest zonodig lamballen in Engeland maar ik beloof hem op te halen voor de Finale, dan is hij er gewoon weer bij.
    Wat een wedstrijd. Het begint met de scheidsrechter. Hij kijkt en denkt waar ben ik beland? De een heeft een grijs broekje de ander donkerblauw, ze hebben geen rugnummers, de sokken zijn allemaal anders, wat een gedoe. Hij besluit niet gerelateerd aan dit ongenoegen om te vragen voor de reserve shirts. De roze jongens. Staat een ieder goed, ze hebben nu ook allemaal een nummer, echter wij zien in de loop van de wedstrijd dat we spelen met drie nummer 14’ s. Mooi Fred dat je daar aan dacht toen je deze shirts liet maken, eeuwige hulde, Johan was waarschijnlijk bij ons en ik had er een goed gevoel over omdat Juve ook roze uitshirts heeft. Nou heeft ze dat niet geholpen maar ik ben sponsor aldaar en dus dacht ik waar wil ik naar toe, Ajax heeft ze een koekie geven, ik ben sponsor en Fred is sponsor van roze Victoria. Ik weet echt niet wat dat allemaal met elkaar te maken heeft maar ik denk dat Ajax op 8 mei de Finale gaat halen. Nogmaals sorry voor dit geleuter. Maar alles heeft altijd iets met elkaar te maken. Er zijn mensen die noemen dat toeval. Maar dat is niet juist. Toeval bestaat niet. Allerlei zaken die met elkaar van doen hebben dat bestaat wel. Echt. Ik zag Wim Hunting en hij kwam natuurlijk langs om zijn enorme kanjer ‘ Melle ‘ te zien winnen. Wederom had hij een paar reddingen zo fenomenaal. Enorme klasse. Wim was er omdat te zien. Geen toeval maar wel toevallig.
    Ik en Wim zijn jarig op dezelfde dag. Lente dag, 21 maart. Ellen op de 20 ste maar dat geheel terzijde. Wim kwam omdat hij wist dat wij “lente makkers’ invloed zouden hebben op het resultaat. Dat is het.
    Verder was iedereen er. Het was drukker dan bij een wedstrijd van t eerste. Geen gesprek mogelijk overigens met de leiders. Paul en Hans hadden maar een ding voor ogen. De finale, daar moeten we zijn. Ik heb al eens een Bekerfinale gewonnen als coach, dus ik ken t wel en ook weer niet. De halve finale is slechts een tussenstation. Je moet dat echt zien als een soort overstap. Dat is iets wat je nodig hebt maar ook niet meer dan dat.
    Het moet. Je kan niet zonder. Ergens moet je op je eindbestemming geraken. Onderweg is op een gegeven moment niet meer genoeg. Maar dat is het heilige doel. Alles moet daar voor opzij. En onze jongens hadden dat vandaag. Geen gelul wij gaan gewoon naar de finale. Links of rechts. Het is nog een beetje moeilijk geworden. DE 1-0 van Silas was heerlijk maar we hadden echt al veel kansen gemist. We waren zoveel sterker dat ik al na 15 minuten begon te zingen. Tot afgrijzen van de andere ouders. Ik riep alleen maar ‘ kat in het bakkie’, ‘ in de zak’ en dat soort obligate teksten. Cees dacht nou nou nou nou. En ik alleen maar, ach man dat zie je zo. Solange was meer in het Kamp Cees, het kan zo maar fout gaan. Maar zij zei gelukkig ook heel vaak: ‘ ik heb er geen verstand van’ .
    Dat zou je Cees niet snel horen zeggen maar zijn jongste zoon geeft wel met zijn opmerkingen zo links en rechts het idee dat het zo is. Niet mijn woorden .
    Alle ouders stonden zo stijf van het bier, wijn en anderen verdovende stimulerende drugs waardoor we gek werden toen het 1- 1 werd. Uit het niets. Ik was denk ik de enige die dacht maakt niet uit. We zijn zoveel beter dat het wel goed komt. En zo ging het ook. Een uitval , zoals we er al velen hadden en Silas scoorde weer. Zoals hij na de wedstrijd zou zeggen’ ik ben er als het er om gaat’ .
    Ik heb genoten va deze ploeg. Strijdvaardigheid een tien. Voor iedereen, echt enorm top. En je weet dat ik op dat punt nogal kritisch kan zijn maar dit was erg goed. Ik heb een paar dingen gezien die behoren tot het alles overstijgende van ongehoorde klasse in het voetbal.
    Twee reddingen van Melle, echt jullie weten waar ik het over heb. Een pas van Toon in de eerste helft. Ralph had er een paar maar de bal, kort op Silas in de zestien was ongehoord, Bergkamp like. En Morris, maar die deed zoveel goed dat ik dat niet kan benoemen, dat is een aanvoerder.
    Maar jullie waren allemaal extreem, echt, ik heb jullie niet vaak zo energiek zien ballen. Ik hou daar van !!

    Morgen ga ik met een bus naar Rotterdam om het eerste bekertje op te halen en op waarschijnlijk 8 juni gaan we naar ergens ver weg in Noord- Holland. Ook een Bekertje ophalen en een paar biertjes drinken om het te vieren. Mochten we toen nog niet, weten jullie nog wel, een beker zonder bier. Dat gaat nu wel anders.

    Tot in Weet ik waar,

    Ik regel de BUS,

    We gaan weer een Beker winnen,

    Top Team,

    Vanaf de Zijlijn,

    Chris