• Slottoernooi Victoria VOVC

    Slottoernooi Victoria/VOVC 6 juli 2019
    Het stond al een tijdje in de agenda. Slottoernooi Victoria 6 juli 2019. Meer specifiek het eindtoernooi van de VOVC-competitie. De eerste keer trouwens, dat een vertegenwoordiging van de Veteranen mocht meedoen. Het was al bij het binnenkomen, dat de toon werd gezet. De zelfbenoemde coach Bas opperde dat een kampioenschap vandaag toch niet tot de onmogelijkheden zou moeten behoren…
    Niemand reageerde eigenlijk echt. Meer van ja ja daar heb je hem weer… en weer over tot de orde van de dag.

    Drie poulewedstrijdjes van krap 20 minuten verder en tot mijn verbazing was de finale daar. Nou ja verbazing! Als je kijkt naar de foute passes, de mislukte combinaties en de gemiste kansen dan mag je toch wel een beetje verwonderd zijn dacht ik zo…

    Ik kan het niet anders verklaren dan dat er bij sommigen een flinke discrepantie zit tussen wat het hoofd wil en de voeten doen. En dat gecombineerd met een vleugje arrogantie dan heb je wat… Maar goed uiteindelijk tellen toch de punten…
    Twee chocomel en een broodje kaas als voorbereiding voor de finalewedstrijd waren voldoende voor concentratie en focus. Dat gold zeker voor Paul, die de dag van zijn leven had. Hij mocht weer eens keepen…

    De tegenstander, met de prozaïsche naam Talpapa’s als ik het goed heb, had zich voorzien van een paar jonge gasten, die wel raad wisten met de bal. Maar wij hadden Matthijs en Rick geronseld. Van enig nonchalance of arrogantie in het spel was nu geen sprake meer. Het ging er om en de spanning zorgde voor net dat stapje extra, waardoor er weer balbezit kwam. Met de onnavolgbare Marcel in de voorhoede en Robert als betrouwbare sluitpost was de stand vlak voor tijd 2-2.

    De ontlading was dan ook groot toen Ruben, alleen voor de keeper gezet, zijn positieven bij elkaar hield en beheerst scoorde. Fluitsignaal 3-2 gewonnen. Ik loop al een klein tijdje mee maar de blijdschap, het plezier en het lekkere gevoel bij het eerste biertje zal ik nog lang koesteren…
    Wat een mooie afsluiting van het seizoen! En wat zijn we verwend. Kort geleden in Utrecht bij het ONEC toernooi ook al in de finale gestaan, toen onder aanvoering van Odin. En nu weer bij Victoria met een monsterlijk grote beker op het balkon in handen van Bas. Die zag er geen been in om, ter verhoging van de feestvreugde, in aanwezigheid van de vrouwenkampioenen van Victoria, het scabreuze couplet van het clublied in te zetten: Luister mijn meisje…

    Raymond zag dat het goed was en kan terugzien op een bijzonder geslaagd toernooi...

    Cor Winkel